این صفحه به‌طور خودکار ترجمه شده است. ممکن است برخی از عبارات نادرست باشند.

پژوهش روش‌های ترکیبی چیست و چگونه انجام می‌شود؟

مقدمه‌ای بر پژوهش روش‌های ترکیبی


برای مشاهده بهترین شیوه‌ها، به (نمای کلی روش) ما مراجعه کنید.

تعریف پژوهش روش‌های ترکیبی


پژوهش روش‌های ترکیبی رویکردی است که روش‌ها و تکنیک‌های پژوهش کیفی و کمی را در یک مطالعه واحد تلفیق می‌کند. این یکپارچه‌سازی با بهره‌گیری از نقاط قوت هر دو پارادایم روش‌شناختی، امکان درک جامع‌تری از یک مسئله پژوهشی را فراهم می‌سازد. داده‌های کیفی عمق و زمینه را فراهم کرده و به بررسی دلایل، دیدگاه‌ها و انگیزه‌های زیربنایی می‌پردازند؛ در حالی که داده‌های کمی شواهد آماری و قابل اندازه‌گیری را ارائه می‌دهند. با ترکیبی از این روش‌ها، می‌توانید یافته‌ها را همسوسازی کنید، نتایج را اعتبارسنجی نمایید و به پرسش‌های پژوهش به شکلی محکم‌تر پاسخ دهید. پژوهش روش‌های ترکیبی به‌ویژه در مطالعات پیچیده‌ای مفید است که هیچ‌یک از رویکردهای کیفی یا کمی به تنهایی کفایت نمی‌کنند. این رویکرد می‌تواند بسته به طرح پژوهش، به صورت متوالی، هم‌زمان یا تکرار شونده پیاده‌سازی شود.


راهبردهایی برای رویکرد ترکیبی


بسته به پرسش پژوهشی که در پی بررسی آن هستید، شیوه‌های گوناگونی برای تلفیق و ادغام رویکرد روش‌های آمیخته (Mixed Methods) در طرح پژوهش وجود دارد. یکی از عوامل تعیین‌کننده، ترتیب و توالی به‌کارگیری روش‌های کمّی و کیفی است. هر یک از سه گزینه زیر رویکردی معتبر به شمار می‌آیند و لازم است پیش از ورود به فرآیند پژوهش، مزایا و معایب هر کدام را به دقت بسنجید. توصیه ما این است که پیش از آغاز فرآیند نمونه‌گیری نمونه‌برداری از میان مشارکت‌کنندگان و گردآوری داده‌ها، دست‌کم یک جلسه گزارش‌دهی و مباحثه با همتایان بازخورد همتایان را برای بازبینی و اصلاح گام‌به‌گام طرح پژوهش خود ترتیب دهید.
  • اولویت پژوهش کیفی: یک طرح اکتشافی با پژوهش کیفی آغاز می‌شود تا به اکتشاف پدیده‌ها جهت تدوین یک نظریه بپردازد و در ادامه، پژوهش کمی برای آزمون نظریه حاصل از یافته‌های کیفی (که احتمالاً از پیش در قالب فرضیه‌های آماده برای آزمون آماری چارچوب‌بندی شده‌اند) دنبال می‌شود. این روند همچنین چرخه کلاسیک پژوهش را تشکیل می‌دهد، چنانچه به‌صورت روش‌های ترکیبی در یک مطالعه واحد انجام نشود. اگرچه مطالعات موردی تأییدی نیز وجود دارند، اما در اغلب موارد، آزمون نظریه با رویکرد کمی انجام می‌گیرد، در حالی که نظریه‌پردازی به احتمال زیاد مسیری کیفی را طی می‌کند. از این رو، مطالعات کمی غالباً در پی مطالعات کیفی انجام می‌شوند.
  • تقدم روش کمّی: یک طرح تبیینی با پژوهش کمّی آغاز می‌شود و به دنبال آن، روش‌های کیفی به منظور تبیین و تشریح دقیق‌تر نتایج آماری به کار گرفته می‌شوند. در بسیاری از موارد، شما با یک ناهنجاری (داده پرت) در داده‌ها مواجه می‌شوید که منشأ و چرایی پیدایش آن بلافاصله آشکار نیست. انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مشارکت‌کنندگان می‌تواند به روشن‌شدن ابعاد این یافته‌ها یاری رساند.
  • رویکرد رفت‌وبرگشتی (چرخه‌ای / Iteratively): در برخی موارد، اجرای هم‌زمان هر دو روش‌شناسی به شیوه‌ای چرخه‌ای و رفت‌وبرگشتی می‌تواند بسیار ثمربخش باشد. پژوهش کیفی اساساً ماهیتی رفت‌وبرگشتی دارد و نمونه‌گیری نظری نمونه‌برداری نظری هدایت‌گر فرآیند گردآوری داده‌ها جمع‌آوری داده‌ در آن است. یک رویکرد کمّی می‌تواند این جریان کاری چرخه‌ای را همراهی کند؛ به گونه‌ای که در هر چرخه، شاخص‌ها و آماره‌هایی را پیرامون مطالعه خود استخراج نمایید تا در دور بعدی بتوانید پیرامون نتایج جالب‌توجه یا شگفت‌آور حاصل از تحلیل کمّی چرخه پیشین به کاوش بپردازید. این راهبرد می‌تواند رویکردی بسیار توانمند باشد؛ با این حال باید در نظر داشته باشید که اجرای چنین مطالعه‌ای به کار و توان فکری-عملیاتی بیشتری نیاز دارد. اما از آنجا که دستاوردهای آن می‌تواند بسیار پربار و ارزشمند باشد، ارزش آن را دارد که طول دوره‌ها و چرخه‌های پژوهش را نسبت به یک مطالعه صرفاً کیفی کمی طولانی‌تر تعریف کنید.
  • رویکرد هم‌زمان (موازی / Concurrently): چنانچه انتظار برود که میان دو روش تعامل چندانی برقرار نخواهد بود، می‌توانید به منظور صرفه‌جویی در زمان، آن‌ها را به صورت هم‌زمان اجرا کنید. با این وجود، بنا بر تجارب ما، در اکثر موارد اتخاذ یک راهبرد رفت‌وبرگشتی (چرخه‌ای) ارجحیت دارد؛ چرا که فرصت دستیابی به تبیین‌ها و بینش‌های مضاعف را از طریق برهم‌کنش میان روش‌ها و یادگیری تدریجی پیرامون پدیدار فراهم می‌آورد. این رویکرد رفت‌وبرگشتی شما را قادر می‌سازد تا پرسش‌های عمیق‌تری را با مشارکت‌کنندگان خود در میان بگذارید و الگوهای بیشتری را در بستر داده‌ها شناسایی نمایید.
علاوه بر ترتیب و توالی به‌کارگیری روش‌ها، بُعد دیگری که از طریق آن می‌توانید روش‌های کیفی و کمّی را به یکدیگر پیوند دهید، اولویت یا وزن روش‌شناختی (Priority / Weighting) است. برخی مطالعات ممکن است داده‌های کیفی را به منظور دست‌یابی به بینش‌های عمیق در اولویت قرار دهند و از داده‌های کمّی برای اعتبارسنجی تکمیلی بهره گیرند. برخی دیگر ممکن است روش‌های کمّی را در اولویت نشانده و از داده‌های کیفی جهت افزودن بافتار و تشریح نتایج عددی استفاده نمایند. در یک رویکرد متوازن، به هر دو روش اهمیتی برابر داده می‌شود. اولویت‌بندی روش‌ها همچنین تأثیری مستقیم بر نحوه تضمین و گزارش استحکام علمی (Rigor) پژوهش شما دارد؛ جنبه‌ای که در بخش بعدی به آن پرداخته می‌شود.


دقت روش‌شناختی


همان‌طور که در مقاله خود درباره دقت علمی پژوهش دقت تشریح کرده‌ایم، دو پارادایم رقابتی برای حفظ و ارزیابی کیفیت و دقت علمی پژوهشِ انجام‌شده وجود دارد. هر یک از این دو پارادایم ارتباط وثیقی با پژوهش کمی یا کیفی دارند. این بدین معناست که برای یک رویکرد روش‌های ترکیبی که اولویت یکسانی به روش‌های کیفی و کمی می‌دهد، توصیه می‌شود به هر دو پارادایمِ دقت علمی پرداخته شود. این امر شامل تضمین روایی (Validity)، پایایی (Reliability) و قابلیت اعتماد (Trustworthiness) است. بهترین تجربیات و روش‌های مورد نیاز برای برآورده ساختن ابعاد متناظر در هر یک از این پارادایم‌ها اغلب مشابه هستند: نمونه‌گیری دقیق، تثلیث (Triangulation) و استفاده از روش‌های یکنواخت در جمع‌آوری داده‌ها. با این حال، چارچوب‌بندی و ادبیات آن‌ها متفاوت خواهد بود و شما باید از تفاوت‌های دقیق میان این اصطلاحات آگاه باشید تا از ارتباطات شفاف اطمینان حاصل کرده و مقاله خود را از ارزیابی همتایان (Peer Review) عبور دهید. مطالعات روش‌های ترکیبی همچنین باید سوگیری‌های بالقوه‌ای را که ممکن است از تلفیق روش‌شناسی‌های مختلف ناشی شوند مد نظر قرار داده و برای حداقل رساندن آن‌ها تلاش کنند. برخی روش‌ها نیز پیوند تنگاتنگی با یک دیدگاه معرفت‌شناختی (Epistemological Stance) خاص دارند که ممکن است آن‌ها را با روش‌های دیگری که این نگاه به دانش و حقیقت را به اشتراک نمی‌گذارند، نامتقارن و ناسازگار سازد.


نتیجه‌گیری دربارهٔ پژوهش روش‌های ترکیبی


رویکرد روش‌های ترکیبی ابزاری ارزشمند و انعطاف‌پذیر است که شکاف میان داده‌های عددی و تجربیات انسانی را پر می‌کند تا دانش جامع‌تر و کاربردی‌تری تولید نماید. رویکرد روش‌های ترکیبی شما را قادر می‌سازد به درک جامع‌تر و دقیق‌تری از یک مسئله پژوهشی دست یابید و به ماهیت چندوجهی آن از زوایای گوناگون بپردازید. با این حال، این رویکرد نیازمند طراحی دقیق است، زیرا مطالعه شما توسط داوران همتا (Peer Reviewers) ارزیابی خواهد شد که ممکن است در هر یک از پارادایم‌های روش‌شناختی صاحب‌نظر باشند.
ارائه چنین مطالعه‌ای نیز چالش‌های خاص خود را دارد، چه از نظر ارزیابی نتایج و چه از نظر تفسیر داده‌ها و برقراری ارتباطات درست. تفسیر داده‌های شما باید روایتی منسجم ارائه دهد که یافته‌های کیفی و کمی را به هم پیوند داده و نحوه مکمل بودن آن‌ها را برجسته سازد. هنگام گزارش‌دهی، طرح روش‌های ترکیبی، منطق استفاده از آن و نحوه دستیابی به درک جامع‌تر از مسئله پژوهش از طریق تلفیق داده‌ها را به‌وضوح توصیف کنید. این شفافیت، اعتبار مطالعه را ارتقا داده و امکان تکرارپذیری آن را در پژوهش‌های آتی فراهم می‌سازد.


آیا این صفحه مفید بود؟
ما از کوکی‌ها برای اهداف متعددی از جمله تحلیل و عملکرد، قابلیت‌ها و تبلیغات استفاده می‌کنیم. دربارهٔ نحوهٔ استفادهٔ QDAcity از کوکی‌ها بیشتر بدانید.
تحلیل‌ها:عملکرد:کاربردی: