آیا این صفحه مفید بود؟
اعتبار بیرونی در پژوهش چیست؟
مقدمه‌ای کوتاه بر اعتبار بیرونی
برای مشاهده بهترین شیوه‌ها، به (نمای کلی روش) ما مراجعه کنید.
تعریف اعتبار بیرونی
اعتبار بیرونی این پرسش بنیادین را مطرح می‌سازد که «این اثر را می‌توان به چه جامعه‌ها، محیط‌ها و متغیرهایی تعمیم داد؟» (Campbell, 1957). این مفهوم همانند اعتبار سازه اعتبارسازی معیاری برای تعمیم‌پذیری است، با این تفاوت که به‌طور خاص بر تعمیم به یک جامعه، محیط، پیامد یا شکل متفاوتی از مداخله (درمان) تمرکز دارد.
سایر ابعاد دقت پژوهشی که با اعتبار بیرونی تناظر دارند عبارت‌اند از:در صفحه ما درباره دقت دقت می‌توانید دیدگاهی کلی برای قضاوت در این‌باره به دست آورید که آیا این‌ها ابعادی هستند که باید در پژوهش خود ارزیابی کنید یا این‌که (برای پژوهش کیفی) باید در عوض از چارچوب قابلیت اعتماد قابلیت اعتماد استفاده کنید.
تهدیدات اعتبار بیرونی
اعتبار بیرونی باید در چهار نوع تعمیم‌پذیری ارزیابی شود: تعامل رابطه علّی با واحدها، در میان گونه‌های مختلف دخیل در پژوهش، با پیامدها، و با محیط (Shadish et al., 2002). جدول زیر ریسک‌های بالقوه مرتبط با هر یک از این ابعاد را نشان می‌دهد.
تهدید تعامل رابطه علّی در میان واحدها | پیامد تأثیرات مشاهده‌شده ممکن است برای سایر شرکت‌کنندگان صدق نکنند. |
تهدید تعامل رابطه علّی در میان گونه‌های مختلف دخیل در پژوهش | پیامد تأثیرات مشاهده‌شده ممکن است به گونه‌های مختلف دخیل قابل تعمیم نباشند. |
تهدید تعامل رابطه علّی با محیط‌ها | پیامد تأثیرات مشاهده‌شده ممکن است در محیط‌هایی غیر از محیط آزمایشی صدق نکنند. |
تهدید تعامل رابطه علّی با پیامدها | پیامد اندازه‌گیری پیامد ممکن است برای تعمیم‌پذیری بیش از حد خاص باشد. |
راهبردهایی برای ارتقای اعتبار بیرونی
شما می‌توانید از راهبردهای گوناگونی برای ارتقای تعمیم‌پذیری و ارتباط یافته‌های پژوهش خود با دنیای واقعی استفاده کنید:
- نمونه‌گیری نمونه‌برداری متنوع: اطمینان از این‌که نمونه مورد استفاده در یک مطالعه متنوع و نماینده جامعه هدف باشد، برای بهبود اعتبار بیرونی حیاتی است. با گنجاندن شرکت‌کنندگانی از پیشینه‌های دموگرافیک، فرهنگ‌ها و بافت‌های متفاوت، می‌توانید احتمال کاربردپذیری یافته‌های خود را فراتر از مطالعه کنونی افزایش دهید.
- مطالعات میدانی: انجام پژوهش در محیط‌های طبیعی مانند محیط‌های واقعی، محل‌های کار یا جوامع می‌تواند اعتبار بوم‌شناختی یافته‌ها را ارتقا دهد. بر خلاف شرایط کنترل‌شده آزمایشگاهی، مطالعات میدانی به شما اجازه می‌دهند تا رفتارها و تعاملات را در بافت واقعی مشاهده کنید و نتایج را برای موقعیت‌های زندگی واقعی کاربردی‌تر سازید.
- تصادفی‌سازی: گمارش تصادفی شرکت‌کنندگان در گروه‌ها یا شرایط آزمایشی مختلف، تکنیکی قدرتمند برای کنترل متغیرهای مداخله‌گر است که در غیر این صورت می‌توانستند نتایج را مخدوش کنند. با اطمینان از این‌که شرکت‌کنندگان شانس برابری برای حضور در هر گروه دارند، اعتبار درونی مطالعه را افزایش می‌دهید که این امر به نوبه خود اعتبار بیرونی یافته‌ها را بهبود می‌بخشد.
- تکرار پژوهش: تکرار مطالعات در میان جوامع، محیط‌ها و بافت‌های مختلف، اقدامی ضروری برای اثبات استحکام و تعمیم‌پذیری یافته‌های پژوهشی است. هنگامی که نتایج همساز در میان چند مطالعه به دست آیند، اعتبار استنتاجات متقاعدکننده‌تر شده و اطمینان از کاربردپذیری آن‌ها فراتر از مطالعات فردی تقویت می‌شود.
- فراتحلیل: فراتحلیل شامل ترکیب و سنتز نتایج چندین مطالعه درباره یک موضوع یکسان است تا دیدگاهی جامع از پدیده مورد بررسی به دست آید. این رویکرد برآورد دقیق‌تری از اندازه اثر ارائه می‌دهد و به شما امکان می‌دهد تا ثبات یافته‌ها را در مطالعات گوناگون ارزیابی کنید، و بدین ترتیب از طریق تثلیث داده‌ها چندجانبه‌نگری داده به اعتبار بیرونی کلی نتایج کمک می‌کند.
نتیجه‌گیری در مورد اعتبار بیرونی.
اعتبار بیرونی یکی از سنگ‌بناهای پژوهش علمی است که کاربردپذیری یافته‌های مطالعه در دنیای واقعی را تعیین می‌کند. اگرچه باید مراقب تهدیدهای بالقوه‌ای باشید که می‌توانند اعتبار بیرونی را به خطر بیندازند، اما می‌توانید راهبردهای گوناگونی را برای ارتقای قابلیت تعمیم نتایج خود به کار گیرید. نمونه‌گیری متنوع، انجام مطالعات در محیط‌های طبیعی، تصادفی‌سازی، تکرار پژوهش و فراتحلیل همگی ابزارهایی هستند که می‌توانید برای اطمینان از طنین‌انداز شدن نتایج خود فراتر از حدود مطالعه کنونی‌تان استفاده کنید. با پرداختن کوشا به دغدغه‌های مربوط به اعتبار بیرونی، به اعتبار و اهمیت کاربردی کار خود کمک کرده و در نهایت درک ما از دنیای پیرامونمان را ارتقا می‌دهید.